maandag 18 mei 2015

Het boek van de thee

Het boek van de theeHet boek van de thee by Okakura Kakuzō

My rating: 5 of 5 stars


Er gaat niets boven een kop thee.
De theemeesters in Japan ontwikkelden een ritueel voor het serveren van thee dat volgens Kakuzo Okakura nauwe banden vertoont met het taoïsme en zen.
De thee wordt geserveerd in een aparte theekamer die het liefst los staat van het huis. De theemeester heeft de kamer en het pad ernaartoe zorgvuldig schoongemaakt en de ruimte smaakvol gedecoreerd met bijvoorbeeld een eenvoudig maar passend bloemstuk. Zo zijn er ook allerlei regels over hoe je de ruimte binnentreedt, de thee zet, enzovoort. Onderwijl zwijgt men.
Okakura schreef zijn essay in 1906 om het theeïsme uit te leggen aan westerlingen. Japan werd overspoeld met westerse cultuur terwijl in Okakura’s ogen de eigen cultuur van het Oosten geminacht werd. Hij stelde daar dit boekje tegenover, een kleinood, geschreven in heel elegant Engels:
Those of us who know not the secret of properly regulating pur own existence on this tumultuous sea of foolish troubles which we call life are constantly in a state of misery while vainly trying to be happy and contented.

De grootste openbaring was voor mij de manier waarop Okakura be­­schrijft hoe een Japanner honderd jaar geleden naar het huis van een westerling keek waar zo enorm veel te zien is. Zoveel schilderijen, bloemen en allerlei andere objecten zijn voor hem een armzalig vertoon van rijkdom:

One cannot listen to different pieces of music at the same time.
Dit pleidooi voor concentratie en tegen multitasking is alleen maar urgenter geworden; als ik het goed zie ook in Japan zelf, het land waar de manga vandaan komt en ooit de Sony walkman.
Wie drinkt er nog weleens alleen maar een kop thee?

(Marc van Oostendorp)



View all my reviews